มาปัดฝุ่น

posted on 13 Apr 2015 23:50 by yugasan
 
 
 
ดองมาจะปีเเล้ว...
 
 
 
 
มีเรื่องที่อยากทำเยอะเลยล่ะค่ะ  เเต่ ความขี้เกียจ  อะไรหลายๆอย่างเป็นเหตุ
 
 
 
ก็...
 
 
 
ก็นั่นเเล่ะค่ะ....
 
 
 
มันปัดฝุ่น (หัวเราะ)
 
 
 
 
 
 
#อะไรของเเกเนี่ย....
 
 
 
 
ถ้าเป็นไปได้ตั้งใจว่า อยากจะเเต่งฟิคเป็นชิ้นเป็นอันอีกครั้ง  ด้วยความที่อารมณ์เเปรปรวนเเบบสุดๆ ฟิลลิ่งกับพล็อตเลยตีกันมั่ว เป็นอันว่าจนบัดนี้ยังไม่ได้เเต่งเลยค่ะ
 
 
 
เเถมปีนี้สอบอีกเเน่ะ โอย...;[];
 
 
 
 
 
 
 
เเต่ก็นะ...
 
 
 
 
ไอจะพยายามมาปัดฝุ่น(?) เยอะๆนะคะ (ฮา)
 
 
 
ไว้พบกันนะคะ !
 
 
 
ปล. หมู่นี้ติดจะวาดรูปเรื่อยเฉื่อยด้วยค่ะ...(เเต่ก็ไม่ได้อัพเยอะอะไรมาก)
ปล.อะเกนน // id=5151406 <--pixiv เราเองล่ะ ! ;w; 
 
 
 
 

HBD.คุุณฮิ 05/05/2014

posted on 06 May 2014 00:34 by yugasan
 
 
อู้ซะนาน ระยะนี้ยุ่งมากๆเลยค่ะ 
 
วันนี้มาตามหัวใจเรียกร้อง #ผิดมาก
 
 
 
 
 
สุขสันต์วันเกิดนะคุณฮิ ! TTvTT #โบกป้ายลูกสาว
 
 
http://image.ohozaa.com/i/768/UUqFmR.png
 
 
 
 
 
 
#กำลังฝึกsaiค่ะ #เน่ามากเลย 
 
 
 
 
ลูกสาวมามี้โตขึ้นอีกปีเเล้วเนอะ TTvTT มี้ปลื้มใจเเท้
 
 
โตขึ้นอีกปีเเล้ว ยังไงมีก็ขอให้หนูโตวัยๆ(?) เป็นนายหญิงคาบัคโรเน สวยวันสวยคืน ม้ารักม้าหลงม้าเฝ้าภวงค์ถึงหนูนะลูก (??) 
 
 
 
T3T  รักกับเสี่ยม้านานๆนะลูก !  มีความสุขมากๆนะ ! 
 
 
 
 
#กลิ้งออกจากบล็อคเเล้วซับน้ำตาเเบบคุณเเม่
 
 
 
 
 
 
 
 
หมายเหตุ - เอนทรี่นี้ ถือกำเนิดขึ้นมาจากอาการอู้ของ จขบ....(หนีมาจากติดสกรีนโทน)
                  มันคือฟิคที่ไม่ใช่ฟิค...เเต่มันก็คือฟิคน่ะเเล่ะ...
                 พล็อตอะไรไม่มีเลยล่ะค่ะ... อยากเเต่งฉากนี้เฉย ถ ถ ถ ถ ถ ถ ...
                - ใช้วิจารณาญาณในการอ่านด้วยนะคะ !
                -  ยำรวมคู่กับเรื่อง....(อ่า...มีkhr / knb / mca[kagerou project] ค่ะ! คู่อะไร ลุ้นเองนะ...#เลว)
                - ไม่ได้เเต่งฟิคนาน ภาษาติดขัด...;w;
                - ถ้าเป็นเรื่องยาวละก็...สปอยล์ฟิคสินะ เหะ ๆ ๆ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   สายฝนโปรยหล่น  ลงกระทบกับร่างกาย  ไหลผ่านเส้นผมจนลู่ลง อาบใบหน้า พวงเเก้ม เเละดวงตา
 
   เหน็บหนาวจนเกินกว่าจะใส่ใจ  เพราะก้อนเนื้อในอกบีบคั้น จนไร้ซึ่งความรู้สึกใด
 
   นัยน์ตาสีมรกตเหม่อมองฟากฟ้าเลื่อนลอย   ริมฝีปากบางเผยอออก
 
  ส่งเสียงหัวเราะเเว่วหวานเเสนน่ารังเกียจ  จนอีกฝ่ายรู้สึกขนลุก 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เกลียด เกลียด เกลียด เกลียด ! ฉันเกลียดเเก ! ได้ยินไหม ! "  
 
 
 
หยาดน้ำตาไหลอาบเเก้ม  เเขนเล็กๆที่ค่อนข้างจะไร้เรี่ยวเเรง เงื้อคมดาบเข้าฟาดฟันร่างสูงของอีกฝ่ายที่ล้มลงอย่างเชื่องช้า ทว่าบาดเเผลนั้นกลับเป็นเเผลฉกรรจ์สาหัส
 
 
นัยน์ตาสีเปลือกไม้ที่สะท้อนออกมาเพียงภาพของ"เมฆาที่เเสนเดียวดาย"เบิกกว้าง  
 
ริมฝีปากพึมพำเบาๆไม่ต่างกัน
 
สีหน้าตกใจนั้นเเฝงด้วยรอยยิ้มหยัน ที่เเสนปวดร้าว  มือเเกร่งกุมข้อมือของกรรมการคุมกฏเอาไว้จนเเน่น 
 
 
...ท่ามกลางสายฝนยามเย็นโปรยปราย ทั้งจากนี้ เเละตลอดไป...
 
 
 
 
 
เพราะความรักของสายฝนนั้นเเผดเผาจนมอดไหม้
 
 
สุดท้ายเเล้วถึงได้ทรมาน  ถึงได้เจ็บปวด
 
 
 
 
 
 
รักนายนะ
 
 
ฉันรักนายนะ โกคุเดระ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
รักเพียงเเค่นายเท่านั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
รักเพียงเเค่นาย ที่เเสนโง่งม   เชื่อในคำโกหก [ที่ว่า ฉันรักเพียงเเค่นายเท่านั้น]  
 
 
 
รัก  
 
 
รัก
 
 
รัก
 
 
รัก
 
 
รัก
 
 
 
รัก
 
 
 
 
รัก...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.............................................................................................................................. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ที่เเห่งนี้มีเพียงเเค่ฉันกับนายเท่านั้น
 
 
 
ไม่ว่าอย่างไรก็จะมีเพียงเเค่ฉันกับนายเท่านั้น
 
 
 
จะมีเพียงเเค่เราเท่านั้น...
 
 
 
 
 
ดังนั้นอย่าเบือนหน้าหนีสิ  ฉันอยากเห็นสีหน้าของนายนะ  
 
 
ไม่ต้องสั่นกลัวไปหรอก   ฉันอยู่ข้างๆนายเเล้วยังไงล่ะ
 
 
อย่าผลักไสฉันสิ  เราไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันไม่ใช่เหรอ
 
 
 
เพราะว่า ในตอนนี้ ช่วงเวลานี้   ฉันจะสัมผัสนายยังไงล่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ดังนั้นมองมาที่นัยน์ตาของฉันสิ
 
 
 
 
 
 
 
[ ชินจัง...]
 
 
เสียงกระซิบที่ดังเเว่วเข้ามาในโสตประสาทที่ปิดตาย ทำให้นัยน์ตาเบื้องหลังกรอบเเว่นตาปรือหลับลง จนเรียกได้ว่าข่มตา 
 
 
ริมฝีปากของร่างด้านบนซุกไซร้ตามลำคอ 
 
 
 
ทิ้งไว้เพียงไออุ่น  กับร่องรอยสีอ่อน ที่มองไม่เห็นชัดเจนนัก ในยามที่สายฝนพรำ
 
 
 
เเละเรือนผมสีดำสนิทที่ปรกลงมา  กับความทรงจำที่เเสนห่างไกล
 
 
 
 
 
ก่อนที่จะลืมเลือนทุกสิ่งไป  น้ำเสียงที่เเผ่วเบาคลอสายฝน ก็ได้เอื้อนเอ่ยขึ้นมา
 
 
 
 
 
[ อย่าลืมมันไปซะล่ะ...]
 
 
 
 
 
 
 
 
ไม่ทันที่จะรู้ตัว ไม่ทันที่จะตั้งรับความรักที่เเสนเย็นชาที่อีกฝ่ายหยิบยื่น
 
 
 
 
 
น้ำตาก็ไหลออกมาก็ไหลออกมาก่อนที่อีกฝ่ายจะดำดิ่งลงไปพร้อมกันเสียอีก
 
 
 
 
 
 
........................................................................................................................
 
 
 
 
เพราะงูพิษที่พร้อมจะทำลายทุกสิ่งทิ้ง กระซิบเข้ามาอย่างเงียบงัน
 
 
ว่าให้ทำลายทุกอย่างทิ้งไปซะ 
 
 
 
ดังนั้น  ผมถึงรู้สึกตัวขึ้นมาว่า....
 
 
 
 
ทำไมกัน
 
 
 
 
 
[ชินทาโร่]
 
 
 
 
 
ทำไมกันล่ะ
 
 
 
[ชินทาโร่]
 
 
 
ทำไมถึงต้องเป็นเเบบนี้กันล่ะ
 
 
 
 
[นี่....ชินทาโร่....]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าจะหนีจากฉันไป  
 
 
 
 
[ฉัน.....]
 
 
 
 
 
 
 
ก็อย่ามาจับต้อง  อย่ามาสัมผัส อย่าเข้ามาทักทาย   อย่ามาส่งยิ้มน่ารำคาญขัดตา
 
 
 
 
 
[ฉันน่ะ....]
 
 
 
 
 
 
 
ถ้ารู้อยู่เเล้วว่ามันจะต้องเป็นเเบบนี้
 
 
 
 
 
 
[ฉันอยู่ตรงนี้นะ...]
 
 
 
 
 
 
ก็อย่ามากวนใจ
 
 
 
 
[ฉันอยู่กับนายตรงนี้....]
 
 
 
 
 
ปล่อยฉันทิ้งไว้ตั้งเเต่เเรกก็ดีอยู่เเล้วเเท้ๆ  
 
 
 
 
 
ฮารุกะ ....
 
 
 
 
 
[อยู่...ตรงนี้เเล้ว....]
 
 
 
 
 
 
 
 
มือเรียวกระชับกรรไกรสีเเดงสดในมือเเน่น   ก่อนจะเล็งไปที่ลำคอเล็กๆของตัวเอง  
 
 
 
นัยน์ตาที่ไร้เเววชีวิตเหม่อลอย
 
 
 
 
ก่อนจะฝังคมกรรไกรลงไปนับครั้งไม่ถ้วน  
 
 
 
 
 
หยดเลือดสาดกระเซนเปรอะเปื้อนใบหน้่า ยิ่งกลิ่นคาวทวีความรุนเเรง รอยยิ้มนั้นก็ยิ่งปรากฏบนใบหน้า
 
 
 
 
 
 
อ้อมเเขนเเกร่งที่กอดร่างเล็กๆอยู่ด้านหลังกระชับอ้อมกอดของตัวเองจนเเน่น   ยิ่งกรรไกรถูกฝังลงมาที่ลำคอมากครั้งเท่าไหร่  อ้อมกอดของเขาก็จะยิ่งเเน่นมากขึ้นเท่านั้น
 
 
 
ราวปลอบโยน...
 
 
 
 
 
[ไม่เป็นไรนะ  ไม่เป็นไรเเล้วล่ะ....ฉันอยู่ตรงนี้เล้ว...]
 
 
 
 
 
 
[ฉันไม่ได้หายไปไหนสักหน่อย...]
 
 
 
 
 
 
ดวงตาที่เหม่อลอยไร้อารมณ์จ้องมองมาที่ร่างในอ้อมกอดด้วยความว่างเปล่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
[ ชินทาโร่... ]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
 
 
 
จบเหอะ =_=;
 
 
 
 
 
จู่ๆก็อยากเเต่งค่ะ  เเอบอู้ล่ะ...#สกรีนโทนยังไม่เสร็จเลย บังอาจอู้ <เเว่วเสียงบก.
 
 
 
 
เชื่อว่าทั้งสามพารท์ที่อ่าน มันต้องมีคนงง....  เเหงค่ะ  นอกจากจะไม่มีพล็อตเเล้ว ยังเเต่งตามอารมณ์ ไม่มีเกริ่น ไม่มีอะไรเลยทั้งนั้น เเถมยังคนละเรื่องคนละคู่ด้วย เหอะๆ...
 
 
 
 
 
ไม่ได้จับฟิคมานาน รู้สึกบรรยายติดขัดมากอย่างบอกไม่ถูก  
 
 
 
 
ส่วนต้นเหตุของฟิคที่ไม่ใช่ฟิค(?)ทั้งสามเรื่อง(?) นี้ มาจากเพลง ร่มสวยค่ะ....อยู่ๆก็ลูปไปเจอ 
ทั้งๆที่ฟัง DAZE อยู่เเท้ๆ !  เเย่จัง  ขอระบายอะไรหน่อยเหอะ
(ออกมาเป็นอะไรไม่รู้)
 
 
 
 
ส่วนเรื่องคู่ข้างต้นที่เเต่งไปนั้น คิดว่าคู่เเรก พอจะเดาออก ส่วนคู่สองนี่ ....อาจจะมีการสับสนเคะเมะกันเล็กน้อย เเละคู่สาม สำหรับใครที่ตามอยู่ น่าจะรู้เเล้วล่ะ....
 
 
ขอเฉลยเเล้วกันนะคะ
 
 
 
คู่เเรก  - 8059 vs 8018  (khr)
 
เนื้อเรื่องพอจะเดากันออกหรือเปล่านะ?   เอาเป็นว่า ...ประมาณ  ยามะไปรักกับคุณฮิ  หลอกใช้ความรักหนูก๊กค่ะ 
 
รักสามเส้าค่ะ....คิดว่านะ  อันที่จริงคุณฮิเป็นเเฟนเสี่ยค่ะ เเต่เสี่ยค่าตัวเเพง 55555 
 
เเต่ยามะก็รักหนูก๊กนะคะ....  รักมากๆด้วย หนูก๊กเองก็รักยามะค่ะ รักจนเกลียด อยากจะ...เอ่อ  อย่างที่บรรยายไป =w=   ...      #อยากเเต่งหนูก๊กยันๆบ้าง คุณฮิยันเจอบ่อยละ ...      
 
 
รู้สึกว่าเรื่องเเรกน่าจะเดาง่ายสุดเนอะ...555  ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่ชัดเจน....เอ่อ หรือเปล่า หรือนังไอคิดไปเอง  ...
 
 
 
คู่ที่สอง - takamido(knb)
 
 
ค่ะ  อ่านถูกเเล้วค่ะ  ทาคาโอะเมะ มิโดริมะเคะ =A=   เนื้อเรื่องนี่เเอบหลอนนิดๆหรือเปล่านะ?  เอาเป็นว่า มันก็เกือบๆจะ เอนซีละมั้ง? ฮะๆ เเต่เป็นอารมณ์ประมาณว่า ชินจังซึนค่ะ  ส่วนเหม่งก็ ไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องกังวลไปหรอก  (ยิ้มๆตามสไตล์เหม่งอะเเล่ะ)  ส่วนฉากน้ำตาไหลล่ะก็.... เหม่งน้ำตาไหลเองละค่ะ เพราะลึกๆเเล้วเหม่งก็กังวลว่าชินจังจะรังเกียจตัวเองเหมือนกันนะคะ ...เเต่การที่จะให้ชินจังเเสดงออกมาตรงๆ ก็ดูจะยังไงละมั้ง เลยให้ชินจังพูดประมาณว่า "อย่าลืมเรื่องคราวนี้ซะล่ะ"  หรือก็คือ  สัญญาเเล้วนะ อย่าทรยศความรู้สึกฉันล่ะ  เพราะฉันคงลืมมันไม่ลงหรอก ดังนั้นเเกก็อย่าลืมมันซะล่ะ   ....ประมาณนี้ละมั้ง  
#ชินจังว่าง่ายสุดยอดไปเลยค่ะ เเฮ่กๆๆๆ
 
 
 
 
คู่ที่สาม - konoshin[kuro] #mca - kagerou project
 
 
อันที่จริงมันสามคู่เลยเเล่ะ ....มีโคโนะชิน คุโระชิน ฮารุชิน ...
 
สำหรับคนที่ไม่ได้ตาม เราว่าอ่านพาร์ทสามงงๆ เเน่  ขนาดเราเเต่งเรายังไงเลยว่าเราทำอะไร= =;
 
เนื้อเรื่องมีอิทธิพของ loss time memory มาผสมค่ะ  (ฉากที่นีทเอากรรไกรเเทงคอตัวเอง) อีทีนี้ นังไอ ชอบตอนที่โคโนฮะ  กอดนีทจากด้านหลังมาก 5555 (บวกกับเคยเจอโดสั้นๆ ที่นีทมองเห็นภาพโคโนฮะซ้อนกับฮารุกะ)  เลยโป๊ะเชะ ออกมาเละเทะอย่างที่ได้เห็น...
 
เนื้อเรื่องประมาณว่า นีทถูกคุโระฮะควบคุมจนเสียสติ ทำร้ายตัวเองค่ะ (เห็นภาพหลอนซ้อนทับเป็นตัวเองเมื่อประมาณสองปีก่อน กับฮารุกะ)  โคโนฮะที่ได้เเต่เฝ้ามอง  ทำอะไรไม่ได้ค่ะนอกจากปลอบ เเละอยู่ข้างๆ  เพราะตัวเขาเองก็รักชินทาโร่ไม่เเพ้กับคุโระหรอก ...
 
 
 
#นังจขบทำอะไร...
 
 
 
 
 
เอาเป็นว่าขอตัวไปปั่นโดก่อนนะคะ สวัสดีสวีดัดค่ะ !
 
 
ปล. ระยะนี้เเอบ(?)ติด ครก กับ คาเกโร่ ....#สติสตังไปหมดเเล้ว
 
 
 

edit @ 13 Apr 2014 21:36:38 by @I_

บ่น - เวิ่น...

posted on 11 Mar 2014 16:56 by yugasan
 
 
จู่ๆก็รู้สึกขึ้นมาได้  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ว่าระยะห่างของฉันกับเธอมันเพิ่มขึ้น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เเต่ฉันก็ได้เเต่บอกตัวเองอยู่เสมอว่าเธอยังอยู่ตรงนั้นไม่ได้หายไปไหน  อยู่ไม่ไกลจากฉันสักเท่าไหร่
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยิ้มเเละหัวเราะให้กับระยะห่างนั้น  เก็บซ่อนความรู้สึกลึกๆเอาไว้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ทั้งๆที่จริงอยากกอดวิ่งไล่กอดเธอเหมือนทุกทีจะเเย่   เเต่ก็ทำไม่ได้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เพราะคราวนี้ถ้าเธอโกรธฉันเหมือนทุกครั้ง  ฉันคงจะอดทนอีกไม่ไหว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เเล้วเผลอร้องไห้ออกมาต่อหน้าเธอเเน่ๆเลย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถึงจะห่างออกไปไกลเรื่อยๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถึงเเม้เธออาจจะไม่รู้สึกอะไร
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เเต่ถ้าฉันพูดออกไป  เธอเองก็คงจะหนีฉันไปใช่ไหม?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ดังนั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อย่าหนีฉันไปเลยนะ ขอร้องล่ะ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
รู้สึกตัวอีกทีเธอก็กลายเป็นส่วนเล็กๆบนโลกของฉันไปซะเเล้วล่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าเธอหายไป ชิ้นส่วนบนโลกของฉันก็หายไปน่ะสิ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เเต่ถ้าอยากจะไปจริงๆละก็   ฉันจะไม่รั้งเธอเอาไว้หรอก  ถ้ามันคือความสุขของเธอ    
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จนกว่าจะถึงวันนั้น ฉันจะปล่อยเธอไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันจะเฝ้ามองเธออยู่ห่างๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล่อยให้เวลาผ่านไป  จนชินชา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กับส่วนเล็กๆชิ้นนั้นที่ทำหล่นไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จะพยายามทำให้โลกใบเดิมๆของฉันเล็กลง ทดเเทนชิ้นส่วนที่ขาดหายไปชิ้นนั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จะไม่ขอร้องอะไร
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จะไม่เอื้อมมือไปหา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จะไม่ส่งยิ้มที่เธอบอกว่ารำคาญ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จะไม่เเตะต้อง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าเธอไม่ต้องการมัน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันก็จะละทิ้ง ชั้นส่วนเล็กๆนั้นไปเอง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยังไงที่ผ่านมาก็ขอบคุณมากนะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณนะ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณที่ต้องทำกับคนที่ไม่เอาไหนอย่างฉัน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณที่เหนื่อยใจกับฉันมาไม่รู้กี่หน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณสำหรับรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ คำดุด่าที่มาจากความหวังดี
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จากนี้ ถ้าเธอต้องการ ฉันจะไม่ไปรบกวนให้เธอลำบากใจอีกเเล้วล่ะ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(:   
 
 
 
 
 
เหมียวกรรไกรน้อยตัวกลมๆ(ของฉัน)
 
 
 
 
 
 
#โดนตบโทษฐานดองฟิค
#ไหดองที่เหลือหล่อนละยะ 

[ fic KHR ] D18 - _RE -บทนำ

posted on 01 Jan 2014 18:43 by yugasan
 
 
 
โลกใบนี้มีเรื่องราวอันเป็นสัจธรรมที่เป็นจริงอย่างที่สุดอยู่หนึ่งข้อ 
 
 
 
มันคือวลีสั้นๆ ที่มีใครคนหนึ่งได้กล่าวเอาไว้เมื่อนานเเสนนานมาเเล้ว
 
 
 
เเต่น่าเเปลกที่วลีนี้ไม่เคยเลือนหายไป  ซ้ำยังถูกผู้คนในรุ่นหลังกล่าวจนเป็นที่จดจำ  
 
 
 
เเละถึงเเม้จะจดจำ เเต่พวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจมัน...
 
 
 
 
 
เพราะสูญเสีย ถึงได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่เสียไปนั้นสำคัญกับตนเพียงใด
 
 
 
 
เพราะทุกอย่างสายเกินไป  ถึงได้ตระหนักขึ้นได้ว่าที่ผ่านมาไม่ควรปล่อยให้มันสูญเปล่า
 
 
 
 
เพราะไม่อาจเอื้อมมือไปได้อีก ถึงได้เกิดความเสียใจว่าทำไมถึงไม่รีบฉกฉวยเอาไว้เสียก่อน
 
 
 
 
เเละเพราะเศษเสี้ยวหนึ่งของชีวิตได้บิดเบี้ยวผิดเพี้ยนไปจากที่ต้องการหรือที่ควรจะเป็น มนุษย์จึงได้ต้องการหวนย้อนกลับไป เพื่อจะเเก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาด
 
 
 
 
นั่นก็คือ ' เวลา '
 
 
 
 
 
เพราะ
 
 
 
 
 
 
 
 ...กาลเวลาจะเดินผ่านไปโดยไม่มีวันหวนกลับ...
 
 
 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
   _RE intro [end]------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
สวัสดีค่าทุกคน ไม่เจอกันนานเลยเนอะ ><  นี่ริยาเจ้าเก่าเองล่ะ
 
 
 
ยังไงก็ขออภัยทุกๆคนด้วยนะคะที่ดองบล็อคไปนาน ;;ww;;
 
 
อัพไม่ทันช่วง d18 เดย์อีกเเล้ว #จิ้มพื้น
 
 
เปิดเรื่องมามึนๆสินะคะเนี่ย  ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคยาวค่ะ  คู่หลักๆคือ D18  ส่วนคำว่า _RE  ให้อ่านว่า รี นะคะ  
 
มีความหมายประมาณว่า การย้อนกลับ อะไรทำนองนั้น นังริยาสิ้นคิดก็บอกมาตรงๆ...
 
อินโทรดราม่าหรือเปล่า  เนื้อเรื่องมันไม่ดราม่ามากนะคะ(?) โดยส่วนตัว  ;w; เเหะๆ 
 
 
ยังไงก็จะพยายามมีไฟมาอัพนะคะ ไฟชอบมอดอยู่เรื่อย ดองเยอะจนถล่มไม่ทันเเล้วล่ะค่ะ (TT_TT)
 
 
สุดท้ายนี้ก็  สวัสดีปีใหม่นะคะทุกคน !! ขอให้ปี 2014 นี้เป็นปีที่ดีนะคะ  มีความสุข สุขภาพเเข็งเเร็งนะเอ้อ !!
 
 
 
 
#เเล้วเจอกันใหม่เอนทรี่หน้า ที่จะมาถึงเมื่อไหร่ไม่รู้ นะคะ!>ww< 
 
 
 

เก็บตกจาก Comic Avenue

posted on 20 Oct 2013 18:08 by yugasan
 
สวัสดีค่ะทุกคน ;www; มีใครอยู่ไหมค้า ~ า
 
 
เเบบว่าช่วงนี้บล็อคอย่างร้างเลยล่ะ  ไอ้เราก็ยังลอยละล่องท่องไปเหมือนกับทุกที ;wwwww;
 
 
พรุ่งนี้ริยาเปิดเทอมเเล้วล่ะค่ะ  ...   
 
 
 
 
เเต่ว่านะคะ  ...  วันนี้เป็นวันจัดงานคอมิคอเวนิวละค่ะ!>wwwww<
 
 
 
(ถือเป็นการไปปล่อยผีเลยล่ะ....)
 
 
 
 
 
 
 
....เเบบว่า งานเเคปเราว่าคนเยอะเเล้วนะ  เจองานนี้เข้าไปถอยกรูดอะ....ขนาดไปถึงงานก่อนเวลาชั่วโมงกว่าๆ คนยืนรอต่อเเถวยาวไปถึงหลังงานเลยล่ะค่ะ !  (เรารอบหลังๆเลยล่ะ...)
 
 
///ตอนได้เข้าไปดีใจมากเลยค่ะ
 
<-ยืนรอสองชม. น่ะ....ข้างๆนั่งจิ้มเกม  หันไปทางนั้นก็นั่งวาดรูป ส่วนเรากับเพื่อนก็นั่งเมาท์มอย คุยอะไรกันก็ไม่รู้  รั่วๆบ้า ... ตามประสาคนไม่มีอะไรทำ
 
 
(รอบนี้ไปกับเพื่อนรวมเราด้วยก็สามคนล่ะ)
 
 
 
 
   เเบบว่านะ....;[]; ตอนเราเข้าไปของบางอย่างหมดเเล้วด้วยซ้ำอะ... #คนเยอะมาก  เเทบจะหลั่งน้ำตา
 
เเถมอีรอบนี้ เราดันเป็นโรคทรัพย์จางเรื้อรังด้วยล่ะนะ........เเต่ของที่ขายในงานเนี่ยสิ;www; ทำร้ายตับชะมัดเลยล่ะ....
 
 
อยากถ่ายบรรยากาศภายในงานมาให้ดู เเต่ที่งานเขาห้ามถ่ายอะ...;333;  
 
 
 
 
 
/// ดูเหมือนเวิ่นอะไรไร้สาระเนอะ
 
 
 
 
เอาเป็นว่าไปดูของที่สอยมาดีกว่าค่ะ #ใครเขาอยากรู้วะ...
 
 
 
 
 
 
อันเเรก....
 
 
 
เเอนโธวกาเเฟรีปริ๊นท์ค่ะ><
 
 
 
 
 
 
ตอนเเรกเราสั่งช้าล่ะ  TT_TT  อยากได้สองเล่ม....เเต่พี่เค้าส่งโรงพิมพ์ไปเเล้ว โชคดีที่ยังมีเหลืออยู่หนึ่งเล่ม
 
เราก็ เอาวะ เล่มนึงก็ยังดี !   สอยมาหนึ่งอัน  

ต้องขอขอบคุณพี่คนนึงมากๆ...ถ้าไม่ได้พี่หนูคงเเย่;wwww; ขอบคุณมากๆเลยนะคะ 
 
(ตอนเเรกลุ้นมากๆเลยนะ เพราะเกือบจะไม่ได้มางานนี้ ทำยังไงดี จองไปเเล้ว ไม่รีเเล้วด้วย ก่อนจะถึงวันงาน
นั่งคิดในใจ ขอให้ได้ไปด้วยเทิ้ดดดดด...เเล้วก็โชคดีที่ได้ไปค่ะ)
 
 
เห็นหน้าปกเเล้วอยากกินกาเเฟเลยอะ มุ้งมิ้ง>////<
 
*ข่วนหน้าเสี่ยกอดหนูเคียว*  
 
 
 
อันต่อมา  พวงกุญเเจ เข็มกลัด กระจกค่ะ >_< 
 
 
 
 
อันนี้รวมๆ 
 
 
 
 
 
 
เอาล่ะ มาดูเเยกชิ้นๆดีกว่า OwO/
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เข็มกลัดมาโคโตะค่า .... #ไปกับเพื่อน....คนนึงสอยริน คนนึงสอยฮารุกะ  ริยาสอยมาโคโตะ 
 
(เเล้วสามคนนี้ก็เดินด้วยกัน #กรรม...)
 
 
เรากับเพื่อนเรียกบูธนี้ว่าบูธเนื้อคู่ล่ะ 555
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เข็มกลัด คาโนะ ค่ะ ! #จาก kagerou daze  
 
 
บูธนี้ตอนไป เพื่อนเราคนนึงชอบโคโนฮะค่ะ ทีนี้กะซื้อสอง สอยนีทมาด้วย ....
 
 
หมดค่ะ...
 
 
 
หมดดดดด=[]= !!
 
 
 
 
โอ้เเม่เจ้าาาาาาาา   อะไรเนี่ย !! ทำไมมันหมดเร็วงี้อะ !! #ช็อค...  ก็คนชอบโคโนฮะกับนีทมันเยอะนี่หว่า
 
 
ดีนะคาโนะเรายังอยู่....TTwTT #น้ำตาไหลด้วยความปลื้ม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กระจกค่ะ !!>ww<  มันคือกระจกคู่รัก
 
คือเเบบตัวกระจกมันคล้ายๆเข็มกลัดอยู่นะ เเต่ด้านหลังเป็นเเผ่นกระจกล่ะ ข้างบนเป็นที่ห้อย
 
พกพาสะดวก ~  =..= #ไม่ต้องส่องหน้าตัวเองเเล้วละ วันๆ
 
 
 
 
 
 
 
อันนี้ของเพื่อนค่ะ ;www; #เพื่อนเรามันชอบเฮย์โจว
 
 
 
 
 
 
 
 
อันนี้ก็ของเพื่อนค่ะ (ชื่อคิโดะ #kagerou daze)  ภรรยาคาโนะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อันนี้ของเราเองล่ะ ;wwww; #คาโนะ จาก kagerou daze
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อันนี้มาโคโตะ  #
 
ขนาดจัมโบ้มากกกกกก =.,=  ///ติดทีเด่นเป็นสง่าเเกกระเป๋า...  เเฮก เเฮก เเฮก  
 
 
 
 
 
 
เอาล่ะ ต่อมา นะคะ  !!>w<
 
 
 
 
 
 
 
 
ซองใส่สติกเกอร์ค่ะ   ตอนเเรกก็ไม่เห็นหรอกว่าพี่เค้าวาดมาให้ เเต่น่ารักมากๆเลย>w<  อ๊ายยย
 
 
#เอเน่ จาก คาเกโร่เดซค่ะ (kagerou daze)
 
 
 
อันนี้ตัวสติกเกอร์นะคะ ซื้อมาสี่อัน....
 
 
 
 
 
เซตเเรกค่ะ
 
ซ้าย :  บน - อายาโนะ  ล่าง - เอเน่ #คนที่อยู่ตรงซองใส่อะเเล่ะ
ขวา : บน - ฮิโยริ กับเเมวเหมียว=w=  ล่าง - ชินทาโร่ (นีทที่เพื่อนเราอยากได้เเต่ดันหมดซะก่อน...)
 
 
อันนี้ของเพื่อนเรา 5555
 
 
 
 
 
 
เซตที่สองค่ะ
 
ซ้าย : บน - อาซามิ  ล่าง - คาโนะ =w= <--เเน่ะ ไม่อวยเลยเเก
ขวา : บน - ชิอง  ล่าง - เซโตะ
 
 
อันนี้ของเราเองล่ะ  #อย่าถามทำไม...
 
 
 
 
 
เซตที่สามค่ะ
 
ซ้าย : บน - มารี  ล่าง - ฮิบิยะ
ขวา : บน - คิโดะ ล่าง -โมโมะ
 
 
อันนี้ของเพื่อนเราค่ะ=w=
 
 
 
 
 
 
เซตสุดท้าย
 
ซ้าย : บน - โคโนฮะ  ล่าง - ฮารุกะ
ขวา : บน - เคนจิโร่  ล่าง - ทาคาเนะ
 
 
ของเพื่อนอีกเเล้วล่ะ... 555
 
 
 
 สติกเกอร์ที่ซื้อนี่กะจะมาเเบ่งๆกันทีหลังน่ะค่ะ>w<  เพราะคาเเรคเตอร์ที่เรากับเพื่อนชอบอยู่กระจัดกระจายไปหมดเลยละนะ...  #สอยมาซะหมดคาเกโร่เลย.....  คุโระฮะกับสึกิฮิโกะหาย กรรม...
 
 
 
 
อันสุดท้าย...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
โดจินค่ะ ;wwwwwwwwwwwwwwww;  
 
///สอยมาได้เเค่สองเล่ม  (เพื่อนสอยไปห้าหกเล่ม...)
 
 
เกิดความเจ็บใจขึ้นมานิดหน่อยตรงที่มาสอยช้าไป โปสการ์ดไปหมดเเล้วTT[]TT กรี๊ดดดดดดด
#ร้องไห้
 
 
อันที่จริงเรากะสั่งทางไปรษณีย์อีกสองอันล่ะ  อันนึงทานุมะนัตจัง กับ อีกอันก็ เนซึมิชิอง  เเบบว่าเเกลบเเล้ว
 
ไม่เหลือเเล้วจริงๆ...
 
 
 
นี่หักอกหักใจไปหลายเลยอะTTwTT...     เเง้ .....
 
 
 
 
 
ก็ มีเท่านี้ล่ะค่ะ

....
 
 
 
 
รู้สึกจะไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่...
 
 
 
 
 
...เเต่ว่า...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ลาละค่ะ  พบกันใหม่เอนทรี่หน้านะคะ สวัสดีค่ะทุกท่าน!
 
 
#เผ่นสเต็ปเสะทาส
 
 
 
 
 
 

#นั่งมองปฏิทิน...

posted on 14 Oct 2013 17:39 by yugasan
 
 
ฮะๆ...หายไปหลายเดือนอยู่นะเนี่ย เรา...
 
ไม่ได้ทิ้งบล็อคนะ...
 
เเต่ว่า...รู้สึกเหมือนกับอยากปล่อยให้อะไรๆลอยไปเฉยๆ...
 
อยากเเต่งฟิค...อยากทำอะไรเพื่อใครๆคนอื่นบ้าง...เล็กน้อยก็ยังดี...
 
ได้เเต่คิด...เเต่ก็ไม่ได้ลงมือทำสักที...
 
จนเวลาผ่านไป...เเล้วมานั่งเสียใจทีหลัง...
 
 
ฉันไม่ได้อยากมาเสียใจทีหลังหรอกนะ...
 
 
 
 
 
 
 
 
เเต่ว่านะ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันสมควรจะทำอะไรก่อนดีละ...พล็อตเต็มไปหมดเลย.....
 
 
 
(; p <) //
 
 
ปล.เพิ่งเเต่งบล็อคใหม่จ้า // คราวนี้ดูโล่งๆสว่างๆนะ...มั้ง;www;
 
#นอนกลิ้งอู้เเม่ม.....
 
 
 
 

edit @ 17 Oct 2013 19:58:58 by ai_san

 
 
สวัสดีค่าา  ท่านผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน>^<//  นี่ริยา(เจ้าเก่า) เจ้าค่าา
 
หายไปนานไหมน้า  อา...//  การบ้านรุมเร้าเหลือเกิน ...
 
 
ช่วงนี้ก็เฟลๆบ้าง ท้อใจบ้าง  เหนื่อยบ้าง ร้องไห้บ้าง เเต่สักพักก็ยิ้มเเบบเดิมนั่นเเล่ะค่ะ  ... ล่าสุดเลยนี่ต้องเรื่อง LP ซัง T_T ...  เอ่อ เอาล่ะ ๆ  ขอละไว้ดีกว่า เดี่ยวจะเศร้าอีกรอบ (หัวเราะขมขื่น)
 
 
วันนี้ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอกค่ะ  เเค่จะมารายงานว่า
 
 
 
ริยาเปิดบ้านเพิ่มอีกหลังเเล้วนะคะ >w<// 
 
 
รอบนี้สร้างที่ blogspot  ล่ะค่ะ (เห็นมีพี่บางคนไปสร้างบ้านที่นั่น)  เเต่ไม่ต้องกังวลใจไปนะคะ ยังไงก็อัพ บ้านหลังเล็กๆนี้ต่อไปเเน่นอนค่ะ  >w<  ....ก็เเหม มันเป็นบ้านหลังเล็กๆที่ให้อะไรหลายอย่างกับริยาเลยล่ะค่ะ เอ็กทีนเนี่ย 
 
 
//อันนี้เป็นลิงค์บ้านพักตากอากาศ(?)ที่เพิ่มสร้างไปค่ะ  
 
*ยังไม่มีเวลาปรับเลย 555 สีเเสบตา(?) ทีเดียว*
 
 
 
ยังไงก็ขอฝาก บ้านฟองสบู่ด้วยนะคะ (_ _)  
 
 
 
 
สุดท้ายนี้....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้ารอบหน้าริยาไม่อู้ริยาจะมาอัพ toumei answer 8059 ต่อนะคะ.....TTwTT 
 
*โดนชก* 
 
 
 
อ่า....นี่ริยาหายไปนานหรือเปล่าคะเนี่ย   
 
เปล่าอู้นะคะ  พอดีว่าเพิ่งสอบเสร็จน่ะค่ะ !!=A=
 
 
 
อันที่จริงตั้งใจไว้ว่า จะอัพฟิคทานาบาตะสักหน่อย เเต่ก็ดันมาติดสอบเสียอีก (ชีวิตริยานี่วุ่นวายชะมัดเล้ย)  เเถมพอจะอัพ เจอ 502 เล่นงานจนกระอัก
 
 
 
เลยเป็นอันว่าฟิคทานาบาตะมีอันต้องเลื่อนไปปีหน้าอีกเเล้ว...///โดนตบ
 
 
ขอโทษด้วยจริงๆนะคะ....ขอโทษค่ะ...
 
 
 
โดยส่วนตัวเเล้วคิดว่า วันทานาบาตะถ้ามาอัพย้อนหลังเเล้วมันดูไม่ใช่วันทานาบาตะสักเท่าไหร่นะคะ เพราะส่วนหนึ่ง วันทานาบาตะเป็นวันวันเดียวที่ฮิโกโบชิมาพบกับโอริฮิเมะด้วยเเล่ะ
 
ด้วยความที่มันเป็นวันๆเดียว ดังนั้นมันก็เลยมีความสำคัญ
 
 
พอมาอัพเอาวันอื่น ริยาก็เลยมีความรู้สึกว่า เฮ้ย มันดูไม่ใช่วันทานาบาตะหรือเปล่านะ?   อะไรประมาณนี้ล่ะค่ะ
 
 
ต้องขออภัยในความเรื่องมากของริยาด้วยนะคะ
 
 
 
เเต่...ริยายังไม่ลืมเเปะเเฟนอาร์ตหรอกค่ะ!!!=^= ฟิคไม่ทัน เเฟนอาร์ตก็เเล้วกันค่ะ
 
//วาดมานานเเต่ยังไม่มีโอกาสได้เอามาลง
 
 
 
 
 
 
 
*อารมณ์ประมาณทานาบาตะเมโมรี่ละค่ะ*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
///ใช้สีเมจิกระบายล่ะ (ฮา)
 
 
 
 
เอาล่ะ หลังจากนี้ ริยาตั้งใจว่าจะตามถล่มๆโปรเจคค้างเติ่งของตัวเองสักทีค่ะ !!=w=  
 
////ริยาขยันดองนักเเล 555+
 
 
 
 
ปล. ตอนนี้กำลังลังเลอยู่ค่ะว่าจะเปิดบ้านอีกหลังเพิ่มอีกที่ดีไหม =..=/  //เเค่อเอ็กทีนเเกก็ดองจะเเย่เเล้วย่ะ...
 
 
 
 
 
 
 

KHR- 10069 [คำมั่นสัญญา]

posted on 26 Jun 2013 21:37 by yugasan
 
 
 
 
 
 
 
ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร . . . _______
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.

.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น . . . __________
 
 
.
 
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.

 
เ เ ม้ อ ยู่ ใ น ใ ต้ ฟ้ า สุ ธ า ธ า ร . . . _______
 
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
_________ . . .ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า . . . ________
 
 
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
#อัพเกรียน...
 
#เผา+สั่ว+กาก+เน่า...
 
#ตัดเส้นไม่ทัน...
 
#ดินสอโอนลี่เลยจ้า...
 
#เอาเเบบมาจากหนังสือภาษาไทยจ้า...
 
#เพิ่งวาดวันนี้อะ...
 
#ลืมถมดำผมมุคุ...
 
#วาดเงือกบาจิลไม่ทัน...
 
#อย่าเพิ่งฆ่าเค้านะ...
 
#ฟิคยังไม่ได้ปั่นต่อเลย ORZ...
 
#จะสอบเเล้ว...
 
#เจอกันใหม่เอนทรี่หน้านะคะ สวัสดีค่ะ...
 
 
*กลิ้งหลบเสต็ปม้าโง่โดนเตะ*